NBA
NBA Offseason 2026: alle grote trades op een rij
Een NBA-offseason met een trade die de competitieve balans verschuift is al bijzonder. Deze zomer kreeg er meteen drie. Giannis Antetokounmpo verruilde Milwaukee voor Miami, Charlotte stuurde binnen één week zowel LaMelo Ball als Miles Bridges de deur uit, en Minnesota bouwde in een paar dagen een compleet nieuwe backcourt. Tijd om de belangrijkste deals en de impact ervan op een rij te zetten.
Giannis naar Miami: het einde van een tijdperk in Milwaukee
Na dertien seizoenen in Milwaukee is Giannis Antetokounmpo naar de Miami Heat vertrokken. De Bucks ontvangen Tyler Herro, Kel'el Ware, Jaime Jaquez Jr., Kasparas Jakučionis en drie first-round picks, waaronder de dertiende pick van de draft van dit jaar, plus een pick swap en een second-rounder. Antetokounmpo en Bobby Portis gaan de andere kant op.
Het verhaal achter deze deal sleepte al ruim een jaar. Antetokounmpo had zijn management laten weten dat hij weg wilde, en zowel Miami als Boston stonden tot het laatste moment klaar met aanbiedingen. Eigenaar Jimmy Haslam koos uiteindelijk voor zekerheid boven een hogere prijs, vooral omdat hij niet ook nog Jaylen Brown wilde riskeren in een Boston-deal.
Voor Miami is dit de langverwachte aanwinst waar Pat Riley al jaren naar zoekt. Antetokounmpo vormt nu samen met Bam Adebayo het tweetal waarmee de Heat weer serieus voor de titel wil gaan. Voor Milwaukee betekent het een harde reset: met Portis ook weg, is er geen speler meer over van het kampioensteam van 2021.
Charlotte breekt zijn eigen kern af
Een dag na de draft stuurden de Hornets LaMelo Ball naar de Minnesota Timberwolves. Charlotte ontvangt Naz Reid, een onbeschermde first-round pick voor 2033, drie pick swaps (2028, 2029, 2030) en drie second-round picks. Charlotte stuurde naast Ball ook Josh Green mee naar Minnesota.
Drie dagen later volgde de tweede aderlating: Miles Bridges, samen met twee toekomstige draft picks, ging naar Phoenix in ruil voor Grayson Allen, Royce O'Neale en een first-round pick voor 2033. Daarmee verdwenen binnen één week twee basisspelers uit een Hornets-team dat juist op de drempel van de play-offs stond.
Dat laatste verdient context. Charlotte begon vorig seizoen 4-14, maar draaide daarna naar 40-24 en had vanaf 1 januari de beste offense van de competitie. De startersgroep met Ball, Brandon Miller, Kon Knueppel, Bridges en Moussa Diabaté scoorde een netto rating van 26,4 punten per 100 possessions, het beste resultaat van enige lineup met minstens 250 minuten sinds er data wordt bijgehouden, over negentien seizoenen.
Met andere woorden: de Hornets braken hun beste lineup in jaren bewust open. De verklaring ligt vooral bij Ball zelf. Zijn talent staat buiten kijf, maar zijn beschikbaarheid is een terugkerend probleem: 36, 22, 47 en 72 gespeelde wedstrijden in de afgelopen vier seizoenen. Charlotte kent hem het beste en koos er blijkbaar voor niet langer op hem te bouwen.
Minnesota gokt alles op een nieuwe backcourt
Voor de Timberwolves staat deze zomer in het teken van een complete herstructurering. Eerst stuurden ze Julius Randle naar Brooklyn, uiteindelijk als onderdeel van dezelfde meerpartijendeal waarin ook Chicago betrokken was. Minnesota gaf daarin de 28e pick weg en kreeg de 33e terug. Vervolgens tekenden ze Ayo Dosunmu bij voor vijf jaar en 112 miljoen dollar. En toen kwam de Ball-trade, waarmee ook Naz Reid de deur uitging.
Het resultaat: Anthony Edwards en LaMelo Ball, respectievelijk de eerste en derde pick van de draft van 2020, vormen nu samen een van de meest besproken backcourts in de competitie. De prijs is een serieus gat in het frontcourt, met Reid en Randle allebei vertrokken in dezelfde zomer.
Het is niet de eerste keer dat Minnesota zo'n gok neemt. De ruil van Karl-Anthony Towns voor Julius Randle en Donte DiVincenzo in 2024 was vergelijkbaar drastisch. Of deze zomer net zo goed uitpakt, hangt grotendeels af van Ball's gezondheid, het enige onderdeel van deze deal dat Minnesota niet zelf in de hand heeft.
Wat deze zomer typeert
Drie dingen vallen op aan deze ronde van trades. Ten eerste de snelheid: binnen één week veranderden drie franchises fundamenteel van identiteit. Ten tweede de bereidheid om bewezen chemie op te offeren voor potentieel, zowel bij Charlotte als bij Minnesota.
En ten derde de manier waarop draft picks als valuta blijven werken: zelfs in een deal om een speler als Antetokounmpo draaide het uiteindelijk net zo goed om de hoeveelheid toekomstige picks als om de spelers zelf.
Wie wint en wie verliest, is nu nog gissen. Maar de competitieve kaart van de NBA is in een paar dagen grondig herschreven.
Jaylen Brown naar de Sixers: het einde van een Celtics-tijdperk
Tien jaar. Vijf All-Star selecties. Eén NBA-titel. En dan, op een woensdagmiddag, een trade naar de grootste rivaal in de divisie. Jaylen Brown verlaat Boston en gaat naar Philadelphia. Dat Brown zou vertrekken wisten de meeste mensen wel. Maar voor zo weinig? Dat zag bijna niemand aankomen.
De Boston Celtics sturen Brown naar de Philadelphia 76ers in ruil voor Paul George, twee eerste ronde picks en twee tweede ronde picks. Paul George speelde in 2018-19 een van de sterkste individuele seizoenen in jaren: 28 punten, 8 rebounds, 4 assists en serieuze MVP-discussie.
Dat was bijna zeven jaar geleden. Sindsdien is hij meerdere keren geblesseerd, geschorst wegens overtreding van het anti-drugsbeleid, en heeft hij zelden in de buurt van 75 wedstrijden per seizoen gezeten.
De draft picks zijn waardevol, maar voor een speler die vorig seizoen zesde eindigde in de MVP-stemming en de Celtics naar 56 overwinningen leidde terwijl Jayson Tatum de eerste 62 wedstrijden miste, verwachtten veel analisten meer. Twee onbeschermde eerste ronde picks vertegenwoordigen toekomst. Brown vertegenwoordigt het nu.
De eersterondenederlaag tegen de Sixers in de play-offs van 2026, de eerste keer sinds jaren dat Boston een 3-1 voorsprong verspeelde, versnelde de beslissing. In de tien jaar dat Brown in Boston speelde leidde de franchise de NBA in zowel reguliere seizoen overwinningen (530) als play-off overwinningen (86).
De Sixers hebben nu Brown naast Tyrese Maxey, VJ Edgecombe en Joel Embiid. Op papier een van de gevaarlijkste aanvalscombinaties in het Oosten. De vraag is dezelfde als altijd in Philadelphia: klopt het ook in de play-offs? Negen jaar zonder Conference Finals-optreden, ondanks een van de vijf beste reguliere seizoen records in die periode.
De Lakers beginnen aan het tijdperk na LeBron
LeBron James is weg. Dat is het eerste dat je moet weten over de Lakers-offseason van 2026. Na 23 seizoenen in de NBA tekende de meest besproken speler van zijn generatie bij Philadelphia, voor twee jaar en het veteranenminimum, naast Jaylen Brown. Los Angeles begint formeel het tijdperk-Dončić.
Wat de Lakers daarna in achtenveertig uur deden was indrukwekkend snel. Eén sign-and-trade, drie deals met vrije agenten, en ineens een compleet ander team. Walker Kessler kwam over van Utah, Quentin Grimes en Collin Sexton tekenden bij, en Austin Reaves bleef binnen.
Kessler is de rim protector die Dončić bij Dallas nooit had. Hij is 2,18 meter, kwam in zijn NBA-loopbaan uit op gemiddeld 2,4 blocks per wedstrijd, en was voor zijn schouderblessure op weg naar een van zijn betere seizoenen. Hij vangt lobs af, dekt de ring en heeft het spelinzicht dat naast een balhandler als Dončić nodig is.
Sexton is de wisselspeler die ook zelf kan scoren: 15,4 punten per wedstrijd verdeeld over Charlotte en Chicago, met 40,1 procent van achter de driepuntslijn. Met het vertrek van Marcus Smart en Luke Kennard had Los Angeles dringend behoefte aan guards achter Dončić. Sexton en Grimes vullen dat gat.
De prijs staat in de toekomst. Los Angeles heeft na deze zomer geen eigen eerste ronde picks meer tot 2031. Dat zijn vier drafts zonder eigen keuze. In een competitie waar jonge spelers steeds bepalender worden is dat een forse opoffering, maar de keuze is bewust: de Lakers willen nu winnen, niet later bouwen.
De richting klopt. De structuur van dit team is duidelijker dan die van de Lakers in de afgelopen vijf jaar. De vraag is of het bij elkaar blijft. Kessler miste het grootste deel van vorig seizoen met een schouderblessure, en Dončić heeft zijn eigen blessureverleden. Als alles klopt is dit een top vijf in het Westen. Als de blessures terugkeren is het een dure selectie zonder uitweg.