Wat hebben Rueben Bain Jr., Arvell Reese, Ty Simpson, Jermod McCoy en Garrett Nussmeier gemeen? Het zijn vijf atleten die op college-niveau American football speelden. Het zijn vijf spelers die dat ene telefoontje kregen van een NFL-team. En het zijn vijf spelers die uiteindelijk gekozen werden op een plek die waarschijnlijk niemand had verwacht. Vijf verrassingen, de een nog groter dan de ander.
Het wordt lastig om alle 257 picks één voor één langs te gaan, al doen podcasts zoals The Athletic Football Show dat met alle liefde. Maar vaak is het interessanter om juist naar de grootste verrassingen te kijken, zowel positief als negatief, en te bepalen wie de winnaars en verliezers zijn van deze editie van de draft.
Zoals in een eerder artikel al werd vermeld, waren er dit jaar maar een paar zekerheden. Er waren 32 teams die mochten kiezen uit college-atleten, 257 spelers die de stap naar het profvoetbal maakten en Fernando Mendoza die als eerste quarterback van het bord ging naar de Los Angeles Raiders. Buiten het feit dat het hele spektakel zich in Pittsburgh afspeelde, was er verder weinig zeker.
Dat bleek meteen bij pick nummer twee. De New York Jets waren on the clock, maar kozen niet voor linebacker Arvell Reese (Ohio State), door velen gezien als logische keuze. In plaats daarvan gingen zij voor defensive end David Bailey. Reese viel vervolgens verrassend naar pick nummer vijf, waar de New York Giants hem zonder twijfel met open armen binnenhaalden.
En de Giants waren daarna nog lang niet klaar. Ze voegden offensive lineman Francis Mauigoa (Miami) toe in ronde 1, pick 26, cornerback Colton Hood (Colorado) in ronde 2, pick 37 en wide receiver Malachi Fields (Virginia) in ronde 2, pick 62. Tel daar Reese bij op en je hebt in mijn ogen een van de beste drafts van het weekend te pakken.
Een andere opvallende val was die van Rueben Bain Jr. (Miami). Sommige analisten zagen hem zelfs als top 3 pick en vrijwel iedereen verwachtte hem in de top 5. Uiteindelijk moest hij wachten tot ronde 1, pick 15, waar de Tampa Bay Buccaneers hem selecteerden. Voor Tampa Bay voelde dat meer als een cadeautje dan als een normale draftpick. De Buccaneers deden later ook nog goede zaken met wide receiver Ted Hurst in ronde 3, pick 84.
De derde grote verrassing was quarterback Ty Simpson (Alabama). Vrijwel niemand had verwacht dat hij zo vroeg van het bord zou gaan. Toch besloten de Los Angeles Rams hem al te kiezen in ronde 1 met pick nummer 13. Voor een ploeg die nú wil winnen, voelt dat op zijn minst opvallend. Simpson zal in eerste instantie back-up zijn achter MVP Matthew Stafford en waarschijnlijk weinig directe impact maken.
Om dat in perspectief te plaatsen: vooraf ging het vooral over de vraag wie als tweede quarterback gekozen zou worden achter Fernando Mendoza. Ty Simpson of Garrett Nussmeier (LSU). Uiteindelijk ging Simpson al op 13, terwijl Nussmeier pas met pick nummer 249 werd geselecteerd. Dat verschil had bijna niemand zien aankomen.
Daarnaast moesten ook C.J. Allen, Emmanuel McNeil-Warren en Jermod McCoy veel langer wachten op dat verlossende telefoontje dan verwacht. Wanneer spelers zakken in de draft, heeft dat vaak te maken met blessures, karaktervragen of fysieke twijfels. Soms is het echter simpeler dan dat: een speler past gewoon niet in het systeem van een team.
Neem de Arizona Cardinals. Zij kozen niet voor namen als Arvell Reese, Sonny Styles of Rueben Bain Jr., maar gingen met pick nummer 10 voor running back Jeremiyah Love (Notre Dame), een speler die door velen iets later in de top 10 werd verwacht. Ook quarterback Carson Beck (Georgia) in ronde 3 met pick 65 voelde, zacht gezegd, discutabel.
Bij de Minnesota Vikings was er eveneens sprake van een opvallende keuze. Defensive lineman Caleb Banks, door velen ergens rond pick 51 geprojecteerd, ging uiteindelijk al op pick nummer 18. Dat voelde fors eerder dan verwacht.
Ook de Jacksonville Jaguars en Denver Broncos kun je moeilijk tot de winnaars rekenen. Al is het maar vanwege het beperkte aantal picks dat beide teams dit jaar tot hun beschikking hadden. Met weinig munitie wordt het nu eenmaal lastig echt uit te pakken.
De Miami Dolphins en Cleveland Browns beschikten juist over veel draftkapitaal. Dat maakt je niet automatisch een winnaar, maar Cleveland deed in mijn ogen wel serieuze zaken. De Browns selecteerden offensive tackle Spencer Fano (Utah) in ronde 1 met pick 9, gevolgd door wide receiver KC Concepcion (Texas A&M) in ronde 1 met pick 24.
Op dag twee voegden ze daar wide receiver Denzel Boston (Washington) aan toe in ronde 2 met pick 39 en safety Emmanuel McNeil-Warren (Toledo) in ronde 2 met pick 58. En alsof dat nog niet genoeg was, namen ze in ronde 6 met pick 182 ook nog quarterback Taylen Green (Arkansas) mee. Een vierde quarterback in de kamer, maar wel een interessante gok.
Ook de andere ploeg uit New York maakte naast de toppick sterke keuzes. De Jets haalden tight end Kenyon Sadiq (Oregon) binnen in ronde 1 met pick 16, voegden wide receiver Omar Cooper Jr. (Indiana) toe in ronde 1 met pick 30 en kozen cornerback D'Angelo Ponds (Indiana) in ronde 2 met pick 50. Een prima combinatie van wapens en hulp voor de secondary.
De Dallas Cowboys deden eveneens uitstekende zaken. Zij selecteerden safety Caleb Downs (Ohio State) in ronde 1 met pick 11 en voegden edge rusher Malachi Lawrence (UCF) toe in ronde 1 met pick 23. Twee spelers die direct impact kunnen maken op een roster dat dat ook nodig heeft.
Maar als er één ploeg echt sterk draftte, dan waren het misschien wel de Kansas City Chiefs. Zij begonnen met cornerback Mansoor Delane (LSU) in ronde 1 met pick 6, voegden defensive tackle Peter Woods (Clemson) toe in ronde 1 met pick 29 en sloten dag twee af met edge rusher R. Mason Thomas (Oklahoma) in ronde 2 met pick 40. Veel talent, veel waarde en precies het type draft waar succesvolle organisaties jaar na jaar op bouwen.
Zoals ieder jaar zullen sommige picks geweldig blijken en andere volledig mislukken. Op papier hebben meerdere teams echter nu al een flinke stap gezet. En zoals altijd geldt: de echte beoordeling begint pas zodra er daadwerkelijk gevoetbald wordt.
What do Rueben Bain Jr., Arvell Reese, Ty Simpson, Jermod McCoy and Garrett Nussmeier have in common? They are five athletes who played college football. Five players who received that one phone call from an NFL team. And five players who were ultimately picked at a spot almost nobody predicted. Five surprises, each one bigger than the last.
Going through all 257 picks one by one is a challenge best left to podcasts like The Athletic Football Show. But it's often more interesting to focus on the biggest surprises, positive and negative, and decide who the real winners and losers of this draft class are.
As mentioned in an earlier article, there were only a few certainties this year. Thirty-two teams got to choose from college athletes, 257 players made the jump to professional football, and Fernando Mendoza became the first quarterback off the board, heading to the Los Angeles Raiders. Beyond the fact that the whole spectacle took place in Pittsburgh, not much else was set in stone.
That became clear immediately at pick number two. The New York Jets were on the clock but passed on linebacker Arvell Reese (Ohio State), widely considered the logical choice. Instead, they went for defensive end David Bailey. Reese then fell all the way to pick five, where the New York Giants welcomed him with open arms.
And the Giants weren't done. They added offensive lineman Francis Mauigoa (Miami) in round 1 pick 26, cornerback Colton Hood (Colorado) in round 2 pick 37, and wide receiver Malachi Fields (Virginia) in round 2 pick 62. Add Reese to that and you have, in my view, one of the best drafts of the weekend.
Another notable fall was Rueben Bain Jr. (Miami). Some analysts had him as a top-3 pick and almost everyone expected him in the top 5. He ultimately had to wait until round 1 pick 15, where the Tampa Bay Buccaneers selected him, a pick that felt more like a gift than a standard draft selection. Tampa Bay also did well later with wide receiver Ted Hurst in round 3 pick 84.
The third major surprise was quarterback Ty Simpson (Alabama). Almost no one expected him to come off the board that early. Yet the Los Angeles Rams selected him in round 1 with pick 13, a puzzling move for a team that wants to win now. Simpson will likely start as a backup behind MVP Matthew Stafford and have limited immediate impact.
To put that in context: the pre-draft conversation was largely about who would be the second quarterback taken behind Fernando Mendoza, Ty Simpson or Garrett Nussmeier (LSU). Simpson went at 13. Nussmeier wasn't taken until pick 249. Almost nobody saw that gap coming.
C.J. Allen, Emmanuel McNeil-Warren and Jermod McCoy also had to wait far longer than expected for that call. When players drop in the draft, it's often due to injuries, character concerns or physical questions. Sometimes though, it's simpler: a player just doesn't fit a team's system.
Take the Arizona Cardinals. Rather than selecting Arvell Reese, Sonny Styles or Rueben Bain Jr., they used pick 10 on running back Jeremiyah Love (Notre Dame), a player many expected to land slightly later in the top 10. Quarterback Carson Beck (Georgia) in round 3 pick 65 was also, to put it diplomatically, debatable.
The Minnesota Vikings also raised eyebrows. Defensive lineman Caleb Banks, projected by many around pick 51, was taken at pick 18, considerably earlier than most had anticipated.
The Jacksonville Jaguars and Denver Broncos are also hard to call winners. If nothing else, both teams had limited draft capital this year. With few picks, it's difficult to make a real statement.
The Miami Dolphins and Cleveland Browns came in with plenty of draft capital. That doesn't automatically make you a winner, but Cleveland made serious moves. The Browns selected offensive tackle Spencer Fano (Utah) in round 1 pick 9, followed by wide receiver KC Concepcion (Texas A&M) in round 1 pick 24.
On day two they added wide receiver Denzel Boston (Washington) in round 2 pick 39 and safety Emmanuel McNeil-Warren (Toledo) in round 2 pick 58. And if that wasn't enough, they grabbed quarterback Taylen Green (Arkansas) in round 6 pick 182, a fourth quarterback in the room, but an interesting gamble.
The other New York team also made strong choices beyond their top pick. The Jets landed tight end Kenyon Sadiq (Oregon) in round 1 pick 16, added wide receiver Omar Cooper Jr. (Indiana) in round 1 pick 30, and selected cornerback D'Angelo Ponds (Indiana) in round 2 pick 50. A solid mix of weapons and secondary help.
The Dallas Cowboys did excellent work as well, taking safety Caleb Downs (Ohio State) in round 1 pick 11 and edge rusher Malachi Lawrence (UCF) in round 1 pick 23. Two players capable of making an immediate impact on a roster that needs it.
But if one team truly nailed this draft, it might be the Kansas City Chiefs. They opened with cornerback Mansoor Delane (LSU) in round 1 pick 6, added defensive tackle Peter Woods (Clemson) in round 1 pick 29, and closed day two with edge rusher R. Mason Thomas (Oklahoma) in round 2 pick 40. Talented picks, real value, and exactly the kind of draft successful organisations build on year after year.
As every year, some picks will prove brilliant and others will miss entirely. But on paper, multiple teams have already taken a meaningful step forward. And as always: the real verdict only arrives once the football is actually played.
Een goed gesprek kost niks en levert vaak al nieuwe inzichten op, ook als we daarna niet samenwerken.
A good conversation costs nothing and often brings new insights, even if we don't work together afterwards.